Saldırganlık dediğimiz, tıpkı cinsellik gibi, insanda doğuştan var olan bir dürtüdür. Normal olarak bir bireyin bunu bazı durumlarda harekete geçirmesi ihtiyacı vardır. Sadece gerekli olduğu zamanlarda bu dürtünün harekete geçmesi, bireyin yaşamını sürdürmesine yardımcı olur. Saldırgan diye nitelendirdiğimiz çocuklar çok sık kavga eder ve geçimsizdirler. Kuralları sevmez ve çevreleriyle uyumlu değildirler. Bu nedenle sık sık ceza alırlar. Buna rağmen kısa süre sonra bu davranışı tekrar ederler.



Nedir bu saldırganlığın nedeni?

Ruhumuzun besin kaynağı sevgi ve ilgidir. Her zaman bahsettiğim gibi ilgi ve sevgi eksikliği bütün psikolojik sorunların başında gelmektedir. Evdeki eğitim ortamının dengesiz oluşuda bu davranışı tetikleyebilir. Bununla birlikte çocuğun baskı ve kısıtlanma olan ortamla, sürekli olarak, karşı karşıya kalmasıda nedenler arasındadır. Bildiğiniz gibi çocuklar model alarak öğrenmekte ve evde yada çevrede saldırgan davranışta bulunan bir modelin oluşu, çocuğu buna yönlendirebilir. Tabiki çocuğa karşı aile içinde uygulanan sözel veya fiziksel şiddetin oluşu, saldırganlığı var edebilir veya arttırabilir. Daha önce bu davranış ödüllendirildiyse; mesela aferin yavrum, erkek gibi dövüş... ne güzel vurdun öyle, aslanım benim... gibi ödüller, bu davranışı pekiştirir ve istemsiz olarak her yerde bu davranışları uygulamak isteyecektir. En önemlilerinden biri olan şiddet içerikli yayınların çocuklar üzerindeki etkisi defalarca makalelere ve araştırmalara konu olmuş, hepte aynı sonuçla huzurunuza sunulmuştur.



Bir kez daha benden duyun;

ŞİDDET İÇEREN BİLGİSAYAR OYUNLARI, 
TV PROGRAMLARI, 
DİZİLER VS.
hepsi ama hepsi çocuğun, şiddeti görerek öğrenmesine neden olur. Yani çocuğu negatif olarak etkiler...



Peki anne ve babalar bu durumda neler yapabilir?

Ev ortamında sözel veya fiziksel şiddetten kaçınmalı, çocuğa saldırgan birey imajı ile örnek olunmamalıdır. Çocuğun sergilediği saldırganlık davranışına, ceza olarak, dayakla tepki gösterilmemelidir. Bu çocuğa ceza değil; "saldırganlık öyle olmaz böyle olur! " dan başka bir şey değildir. Bunun aksine, çocuğun bu davranışları sergilediğinde, aynı davranışın kendisine yapıldığında ne hissedeceğini düşünmesine yardımcı olabilirsiniz. Çocuğa sorunların kavga etmeden de çözüleceği konusunda yöntemler öğretebilirsiniz. Eğer bir eşyaya zarar verme durumunda, mesela dışarıda veya bir arkadaşınızın evinde, harçlıklarını biriktirip bu zararı karşılamasını sağlayabilirsiniz. Böylece davranış caydırıcı olacaktır. Saldırganlık üstü örtülecek bir davranış değildir. Aksine bir problemin olduğunu gösteren bir davranıştır. Bu davranışlarla nasıl başa çıkılacağı konusunda bir uzmandan mutlaka destek alınmalıdır.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Ayla 2 hafta önce

Cocugum uc yasinda evde surekliablalarini dovuyo hep benim dedigim olmali disari ciktigimda cok h u zursus olyo komsuda falan dahada hrcinlasiyo